De archieven

Big Magic!

Big Magic!

Het is vakantie, dus tijd voor een goed boek! Nu heb ik het nieuwe boek van Elizabeth Gilbert gelezen (Big Magic). Dit boek wil de volgende vraag beantwoorden: 

Q: What is creativity

A: The relationship between a human being and the mysteries of inspiration.

Zoals bij velen het geval is, is dit boek een product van haar tedtalk. Deze Talk is ontzettend geestig  en moet je zeker een keer gaan bekijken.

Ze vertelt dat creativiteit niet altijd groots en meesleepend hoeft te zijn. Het kan ook klein en praktisch zijn (en nee je hoeft je baan er niet voor op te zeggen). Zij heeft pas de mogelijkheid gekregen om na haar vierde boek (Eat Pray Love) zich volledig te storten op het schrijverschap. Tot die tijd heeft ze gewerkt als journalist, maar ook als serveerster.

Ze vertelt dat het eng is om een creatief leven te lijden.

Zo heeft zij een speech geschreven om ‘fear’ welkom te heten.

‘It goes something like this’:

Dearest Fear: Creativity and I are about to go on a road trip together. I understand you’ll be joining us, because you always do. I acknowledge that you believe you have an important job to do in my life, and that you take your job seriously. Apparently your job is to induce complete panic whenever I’m about to do anything interesting-and, may I say, you are superb at your job. So by all means keep dong your job, if you feel you must. But I will also be doing my job on this road trip which is to work hard and stay focused. And Creativity will be doing its job, which is to remain stimulating and inspiring. There’s plenty of room in this vehicle for all of us, so make yourself at home but understand this: Creativity and I are the only ones who will be making any decisions along the way: Recognize and respect that you are part of this family and so I will never exclude your from our activities, but still-your suggestions will never be followed. You’re allowed to have a seat, and you’re allowed to have a voice, but you are not allowed to have a vote. Dude you are not allowed to touch the radio. But above all else, my dear old familiar friend you are absolutely forbidden to drive.”

Wat ik ook mooie citaten vond waren de volgende:

“Quit your complaining. It’s not the world’s’ fault that you wanted to be an artist. It’s not the world’s job to enjoy the films you make, and it’s certainly not the world’s obligation to pay for your dreams. Nobody wants to hear it. Stop whining and get back to work’.

The question is “What are you passionate enough about that you can endure the most disagreeable aspects of the work”

Because if you love and want something enough- whatever it is- then you don’t really mind eating the shit sandwich that comes with it.

Voor mij persoonlijk zijn dat de volgende rollen

1. I truly love to be a lawyer ( I accept the workweeks that comes with)

2. I truly love to be a mother ( I accept  and don’t care about the terrible tantrums )

Nu vind ik het leuk om te tekenen. Ik ben er ook best wel goed in (al zeg ik het zelf) Ik wil er alleen niet mijn avonden aan spenderen. Het komt niet in de buurt bij de passie die ik heb voor mijn werk en mijn kinderen.

Dit in je achterhoofd houdende, maakt het voor mij makkelijker om de zitting in de avonden te doen (het hoort nu eenmaal bij mijn werk). Of de gebroken nachten (als een kind ziek is). Ik wilde namelijk graag (heeeeeel graag) moeder worden van drie prachtige kinderen.

Geen reactie's

Geef een reactie