De archieven

Raising kids is not for wimps!

Raising kids is not for wimps!

Ik ben nu 7 jaar moeder van drie prachtige kinderen. Op facebook lees je steeds vaker verhalen over de ‘struggles’ die je als moeder hebt. Natuurlijk is het goed dat er meer gesproken wordt over het moederschap en dat het, vooral na de bevalling, geen roze wolk is of hoeft te zijn.  Misschien moeten we wel benadrukken dat het ook zoveel meer geeft! Ja, je levert een stuk van je vrijheid in (en dat komt met de jaren echt wel terug). Dat eerste gevoel als je zo’n klein mannetje in je armen hebt, na de bevalling is ongelofelijk en zou ik niet willen missen.

Being a parent is going to be challenging as well as rewarding.

‘Raising kids is a test of your capacity to deal with disorder and unpredictability.’

‘It is a test you can’t study for and one whose results aren’t always reassuring.’

Nu hebben al mijn vriendinnen kinderen en ik denk dat ik namens hen spreek als ik de volgende tips deel:

Wat ik zeker weet:

  1. Ga naar het Consternatiebureau, maar ga voor ‘echt advies’ naar je vriendinnen, (schoon) zus en ja zelfs soms naar je moeder.
  2. Als fervente lezer heb ik alle boeken gelezen over opvoeden. Vervolgens krijg je een kind dat niet in een hokje past. Zich ontwikkelt op zijn eigen manier en tempo. Dus kom je tot de conclusie dat je misschien naar je eigen onderbuikgevoel moet luisteren. Dat werkt het beste.
  3. Ga niet mee in de ratrace: ‘Kijk hoe goed mijn kind is!’ Zie ook hierboven. Elk kind is(goddank) anders en heeft zijn eigen unieke capaciteiten.
  4. Blijf bij je eigen ‘strengths’. Ik heb vriendinnen die geweldige taarten kunnen bakken. Ik kan dat niet. Dus ik bestel. Ik ben heel blij met Courtney’s Kitchen :).
  5. Maak tijd voor jezelf. Mannen zijn hier van nature goed in (of in ieder geval beter). Als ze ziek zijn, zijn ze ziek. Ze blijven sporten en blijven hun vrienden zien. Volg een klein beetje hun voorbeeld.
  6. Als je moe bent, ga slapen!
  7. Maak een groepsapp met vriendinnen die ook kinderen hebben, waar je af en toe je gal kan spuien (wij noemen het: ‘Klaagbaak’). Op deze manier belast je ‘de man’ niet met soms onnodige zorgen. Jij bent het kwijt en vriendinnen zoeken vaak niet een oplossing, maar luisteren empathisch.
  8. ‘Expect nothing’.  Verwacht van je man/vriend niet dezelfde handelwijze/ standaard. Wees niet boos omdat hij het anders doet. Serieus dit is hartstikke moeilijk, maar het scheelt zo ontzettend veel frustratie.
  9. Schrijf! Aan het eind van de dag een dagboek bijhouden helpt. Benadruk waar je dankbaar voor bent.
  10. Relax! Let it go! Hoe lastig ik het ook vind om dingen los te laten, is het (vaak) wel de beste oplossing. Dus het is niet erg als je nog met sportkleren aan een cake aan het bakken bent en dan je schoonouders op de stoep staan, omdat je man zich had vergist in de tijd (Gelukkig was het huis redelijk opgeruimd 🙂 ). Je kind = geen robot en je man = geen vrouw.
  11. Wees (meestal) consequent. 80% van de tijd ben ik duidelijk. Duidelijk wanneer ik iets van mijn kids verwacht. Erken hun gevoelens, maar zeg  dat ze nu even pech hebben.
  12. Je hoort teksten van je eigen ouders uit je mond komen. ‘Zolang je in mijn huis woont, ruim je achter je kont op’ en dat is niet erg.

 

 

 

Geen reactie's

Geef een reactie