De archieven

PLAYING BIG

PLAYING BIG

‘Ik worstel al een tijdje met het volgende. Mijn husband onderneemt best leuk (al zeg ik het zelf). Soms ga ik met hem mee naar een netwerkbijeenkomst (of uitreiking van iets) en dan wordt vaak de vraag gesteld: ‘Waar zijn de (ondernemende) vrouwen?’

Eigenlijk ben ik best wel klaar met deze vraag. Hoewel het natuurlijk een observatie is en niet meer dan een vaststelling van feiten (echt waar). Ik zocht gelijk naar oplossingen. Hoe ga ik dit veranderen. Moet ik een ‘stoere meiden die ondernemen’ groep oprichten (ik speel nog steeds met die gedachte). Vervolgens stelde een goede vriendin van mij de vraag: Waarom? Waarom doet dit zoveel met je?

Ik heb me altijd als een ambitieuze vrouw gezien en ik vind dat ik best wel veel heb bereikt. Alleen heb ik ook tegenslagen gekend. En daardoor ben ik voorzichtiger geworden. Ik neem geen grote stappen meer in mijn carrière. Ik begon na mijn studie (binnen vier jaar afgerond, bestuursjaar bij AEISEC gedaan en student-assistent bij de RUG) bij een groot advocatenkantoor (in de Zuidas), ging vervolgens naar de Raad van State. In die periode heb ik eelt gecreëerd. Ik ben vaak op mijn spreekwoordelijke bek gegaan. Ik heb domme fouten gemaakt. Ik heb er veel geleerd. Maar ik moest daarna weer vertrouwen in mezelf en mijn capaciteiten krijgen (mijn innerlijke rechter was killing).

Het boek van Tara Mohr gaat hierover. Als je haar naam in google tikt, kom je dit filmpje tegen:

 

‘When women fear criticism or seek praise, we can’t play big. We hesitate to innovate, share controversial ideas or even pursue our own professional goals and dreams. Discover how your relationship to praise and criticism is at play in some of your biggest career challenges.’

Wat ik in haar boek vooral heel mooi vond was de volgende passage:

‘Het is sociaal acceptabel als vrouwen het hebben over hoe uitgeput en overbelast we ons voelen, of hoe we verscheurd worden tussen onze carrière en de betrokkenheid bij onze kinderen. Het is sociaal acceptabel om het te hebben over gevoelens alsof we in geen van beide domeinen van ons leven nooit zullen voldoen, omdat ze over en weer voortdurend aan ons trekken.’

Zij gelooft echter in een toekomst waarbij het leiderschap eerlijk wordt verdeeld tussen mannen en vrouwen en waar vrouwen net zoveel bijdragen aan het vormgeven van de wereld als mannen. Vrouwen moeten meer hoog spel spelen.

Ik ben weer begonnen aan een nieuwe studie (Grotius opleiding algemeen bestuursrecht). Niet omdat mijn innerlijke rechter vindt dat ik meer moet weten (ik weet al best wel veel), maar omdat ik het leuk vind om mijn hersenen te pijnigen. Ik weet dat ik goed kan doceren, dat ik goed kan presenteren, maar ik moet nu stappen zetten die ik eng vind. Ik moet het hoog spelen. Ik heb dromen voor mijn eigen bedrijf en die wil ik waar maken.

Wie doet er mee?

 

 

Geen reactie's

Geef een reactie