De archieven

Fast 500- part one

Fast 500- part one

FAST 500

VoIPGRID is uitgenodigd om aanwezig te zijn bij de uitreiking in Parijs. De husband belt. ‘Ga je mee?’Jup. Kijkt vragend naar de oppasbrigade. De oppasbrigade zei: ja, dat kan. Jeej.

Ik boek tickets voor de Thalys. Het is wat aan de prijzige kant. Een alternatief (behalve zelf rijden) hebben we even niet. Dus hupsakee. Here we go!

Woensdag 6 december 2017

 Woensdag 6 december vertrekken we. Oppas 1 is op locatie, dus we kunnen gaan. De bus is op tijd. Fijn. Dan kunnen we nog rustig wat eten halen. De borden geven aan dat we 5 min vertraging hebben ivm een seinstoring. Dat kunnen we hebben, want we hebben een uur speling. Ik word toch wat onrustig en de husband reageert geïrriteerd. Laptop open en nog wat telefoontjes wegwerken. Wat kan er mis gaan? 5 min voordat we in Assen zijn, krijgen we bericht. De seinstoring van 5 min is geüpgraded van een ‘mogelijke vertraging’ naar ‘geen trein verkeer mogelijk’. Dan denk je ‘dan worden er bussen ingezet’, maar we kregen de mededeling: ‘we weten nog niet of er überhaupt bussen klaar staan in Assen’.  Ik raak lichtelijk in paniek. Denkt in oplossingen. Misschien een taxi? De husband klimt in de telefoon en een collega kan ons naar Zwollywood brengen. Ik denk nog een taxi is sneller, maar zie aan het hoofd van mijn wederhelft dat ik daar niet te lang op door moet gaan. De klantenservice van Thalys wordt ge-contact en we kunnen omboeken. Gelukkig.

We missen uiteindelijk de trein op 7 min. Het omboeken gaat niet zo makkelijk. Ik heb namelijk geboekt via de site van Thalys. Dat is handig dacht ik nog. Dus note to self. Via de NS de volgende keer. We krijgen een papier mee, met stempels en een sticker. We mogen mee met de volgende trein. Er is geen garantie op zitplaatsen. Had ik al gezegd dat de tickets niet goedkoop waren? Wel moeten we dit papier aan de treinmanager laten zien. De treinmanager ziet het papier en zegt kordaat: ‘jullie mogen mee, maar moeten staan. Het is ‘fully booked’.

We stappen in en nemen plaats in het café.  Het is gezellig druk, blijkbaar zijn er meer mensjes die problemen hebben ondervonden met de aansluiting. We kletsen met een aantal marketing mensjes uit Parijs. De sfeer is buitengewoon goed. We rijden langs Schiphol. ‘Kakkend’, denk ik. Hier hadden we ook kunnen opstappen. Dan hadden we de aansluiting wel gehaald.

Vanaf Brussel wordt het beter krijgen we te horen. We kunnen een zitplaats zoeken. Ik wil in tweede klas (comfort), maar Mark loopt naar het gedeelte van de eerste klas. Ik ben echt een mietje en zeg: ‘weten we het zeker? Dit ziet er heel druk uit. In het andere gedeelte zag het er rustiger uit!’  Blik zegt: nee en we gaan zitten. Tot Gare du Nord geen problemen. Met de Uber naar het Hotel ook geen issues.

We willen inchecken. Hoe lastig kan dat zijn. Nou blijkbaar hadden we voor de eerste nacht een kamer en voor de tweede nacht twee kamers. Snap je het nog? Ik mag niet bij mijn wederhelft op de kamer slapen. Duurt maar een 38 min om dit fixen (ik overdrijf graag), maar het nam best veel tijd in beslag.

Nog even een hapje eten. Het is 22h, maar we hebben honger.  We nemen plaats en zien een grote groep mensen uit de VS eten. We zien ze wel vaak zwaaien naar de bediening. Op een gegeven moment brengen ze zelf de glazen terug. Er wordt gediscussieerd over de de rekening. Want ‘not everything was in order’ and ‘ we didn’t get everything we asked for’. Best hilarisch om te mogen aanschouwen. Mark komt in contact met ‘one of the guys’ . Gesproken wordt over het verschil in Service Level in de VS en Europa. Ik ben moe en wil naar bed.  En nee, ik hoef de Eiffeltoren nu niet te zien (verlicht enzo, schijnt awesome te zijn). Ook al zitten we om de hoek. Ik weet het. Maar mijn bed roept. We call it a night om 00.30. Zij gaan nog even door.

End of part one

Geen reactie's

Geef een reactie