De archieven

Bellen met.. Bellen met..

Bellen met.. Bellen met..

Nee niet met Paul de Leeuw (en voor degene die niet weten waar ik naar verwijs, schaam je diep! :).

Mijn grut wordt groot. En ik word oud. Zo kan ik af en toe alleen boodschappen halen (die keer dat ik vergeten ben om bij Albert te bestellen). Wat op zich geen straf is. Want met ze is meer een marathonsessie, dan een lekker ontspannen uitje.

Maar, alleen boodschappen doen dus. Heerlijk. De oudste twee wisten al een tijdje hoe de telefoon (vast) werkt en hoe ze me moesten bereiken. Heel af en toe werd ik gebeld. Vorige week nog. J. belt:’Mam waar liggen mijn schaatsen?’. Hele praktische vragen.

De jongste telg weet nu ook hoe dat ding werkt en is daar super trots op. Hij was alleen met de oudste. Ik zat nog geen twee minuten in de auto.

E: ‘Mam.. Alles gaat goed hoor! Ik weet nog steeds hoe de telefoon werkt!

‘Goed lieverd, is er verder nog iets?’ vraag ik nog.

E: ‘Neee.. dooooeeei!

Ik sta net in de winkel (deze is op vijf minuten afstand, dus reken maar uit)

E: ‘Mam? Ben je er nog?

Ja schat. Ik ben nu in de winkel. Ik ben zo weer terug. ”

Drie minuten later

E: ‘Wil je J. nog even spreken?

‘Ik ben bijna bij de kassa en dan kom ik naar huis’

Op de terugweg:

E: ‘Ben je er al? Het gaat verder goed hier hoooor!

‘Dag Lieverd, ik ben er bijna en ik ben super trots op je.

20 minuten alleen met zijn broer of zus. Hij was super trots en ik ook. De volgende keer gaat hij alleen weer mee. Een kleine marathon is niet zo erg.

Geen reactie's

Geef een reactie