De archieven

Loslaten 3.0

Loslaten 3.0

‘Mama: Mag ik bij … spelen?’

Ik denk. Ik denk nog een keer. ‘Ja,’ zeg ik. Ik heb het logistiek in mijn hoofd rond. Ik ben dan en dan daar. Haal ik die op de terugweg op en rij dan naar… Ik pik dan de volgende op en ga dan koken. Met een beetje mazzel hoef ik niet te rijden voor de oudste. Mijn hoofd staat altijd ‘aan’.

Laat ik voorop stellen dat ik weinig flexibel ben. Ik maak een planning voor de week en daar houd ik me aan. Alleen gooien mijn kids en mijn husband daar bijna altijd de spreekwoordelijk ‘roet in het eten’ in.

Zij bedenken op de dag zelf dat ze X of Y willen. Waardoor ik soms met zes kids thuis zit, nog iemand op de thee krijg en nog naar pianoles en Taekwando moet. Het is een hoogstandje loslaten. Iets waar ik bijzonder slecht in ben. Ik had namelijk net het huis schoon :).

De husband kan heel goed leven met: ‘just in time information’. Ik heb het liever twee weken van tevoren in drievoud aangeleverd. Het is alleen wel handig dat ik hier beter in wordt. Dat loslaten 3.0.

Deze week ben ik een weekje weg. Dan moet ik het wel loslaten. Boy wat vind ik dat lastig. Ik vond het zo spannend. Echt heel. Ik zat in de trein naar Schiphol. Daar sliep ik op de Airport. Maar ik had van tevoren wel de plattegrond van Schiphol bekeken. Hoe kom ik van mijn hotel naar de C-Gate. Kakkend. Ik moet dan weer door een paspoortcontrole. Gelukkig hoef ik niet meer door de scan. Ik vlieg om 6.15. Dus ik zet drie wekkers om 4h. Vraag zelfs om een wekbericht.  ‘Ik moet slapen, ik moet slapen, ik moet slapen.’ Dat werkt dus niet. Om 3.46 ben ik wakker, uit mezelf. Ik ga douchen en 10 min later ben ik klaar. Jezus, wat heb je veel tijd als je geen kids om je heen hebt. Ik check mijn tas tien keer en vertrek.

Zoals een echte ‘Hullegie’ betaamt ben ik om 4.33 bij de gate. Mijn vader zou trots op me zijn. Adrenaline stroomt door mijn lichaam. Yv, denk ik. Dit is niet ok. Ik vlieg en ik land. Ik regel een auto. Ik tour over het eiland, in mijn eentje. Toch wel best wel stoer. Ik ben er! En dan word ik opgevangen door een vriendinnetje. It’s ok. Mijn hoofd mag voor vijf dagen weer even uit. Even tijd voor mezelf.

Geen reactie's

Geef een reactie