De archieven

Zondag

Zondag

Ik had er de hele week naar uit gekeken. De zondag. De zondag dat ik de hele dag niks hoefde te doen. De zondag dat niks op het programma stond. Het was ook de laatste dag dat ik alleen met de kids zou zijn. Dus een dag waar je gelukkig van wordt.

Ik had goed geslapen, maar werd meer dan chagrijnig wakker. Meestal helpt het als ik ga hardlopen, maar ook dat mocht niet baten. Ik zag de was en alle dingen die nog moesten gebeuren en dan overvalt je soms een bepaalde vorm van moedeloosheid. En al mijn normale trucjes werkten niet.  Dus me eraan overgeven was de enige oplossing. De dochter had een nog betere oplossing. We gaan even de stad in -shoppen bij Sannie doet wonderen- en inderdaad, het maakte de wereld een beetje mooier.

De jongste kroop een paar uur later op mijn schoot en die voelde best wel warm aan. Zo bleef hij meer dan een uur zitten. Ik had geen thermometer nodig om te zien en te voelen: dit mannetje is ziek. Ik pakte desondanks dat ding en hij bevestigde wat ik al wist.

Het weer was goed. De kinderen speelden buiten. De dochter kwam verwilderd, maar gelukkig thuis. De zoon volgde even later. Ik pakte een pak kant- en klare pannenkoeken uit de koelkast. Eten koken zat er even niet in. Maar ik was de beste mama ooit, want ik had de kant- en klare pannenkoeken gekocht van de Lidl en als toetje had ik perenijsjes. Ik had korte opleving en wist het brood voor die morgen vast klaar te maken en de tafel voor de ochtend die volgde op te maken.

Vervolgens kreeg ik een berichtje van de man: ‘Ik ben vanavond thuis. Op tijd’

De vermoeidheid van de week maakte meester van mij. Het was alsof ik eindelijk die kon toelaten en op het moment dat hij thuis was, wilde ik eigenlijk alleen maar huilen. Wat is de wereld zoveel beter samen. En dat besef is heel fijn. Dat maakte de week alleen ook wel weer bijzonder. Misschien is het wel goed dat je af en toe een langere periode niet samen bent om te kunnen waarderen wat je hebt. Maar ook: Hoe ontzettend verdrietig het is, als iemand plotseling wegvalt en dit gevoel je wordt ontnomen. Dit besef maakte dat ik heel dankbaar vanochtend wakker werd.

Geen reactie's

Geef een reactie