De archieven

Knap dik

Knap dik

‘Knap voor een dik meisje’. Tatjana Almuli heeft een boek geschreven met deze titel. Geen excuses, ook geen ode, maar een wegwijzer: ‘Het idee dat dikke mensen dom en lui zijn, zit heel diep in onze cultuur verankerd.’ De volkskrant en vele andere media besteedde er veel aandacht aan. Ik heb het boek -nog- niet gelezen, wel de artikelen en ik heb haar gezien bij de talkshow van Margriet van der Linden. Haar kwetsbaarheid is bewonderenswaardig.

Waarom deed het me wat? Ik zie mezelf soms nog steeds als dik. Mijn lichaam is sinds mijn elfde onderwerp van discussie. Say what? Op mijn elfde was ik forser dan de rest van de meiden in de klas. En de schoolarts vond dat ik op dieet moest. Dus ging ik op dieet. Maar ik had honger. Ik vond koken fijn en eten ook. Ik was lang op de basisschool. Ik had geen spillebenen en wat wilde ik die graag. Na de brugklas was ik uitgegroeid en toen begon de rest. Wat velen niet weten -behalve misschien mijn ouders, mijn zus, de man, mijn leraar Frans die vroeg hoe het met mij ging na een verknalde toets en ik vervolgens in huilen uitbarstte- is dat ik op het voortgezet onderwijs alle eetstoornissen heb uitgeprobeerd. Ik wist en weet nog steeds hoeveel calorieën waar in zit en hoeveel je moet sporten om het er weer af te krijgen. Maar ik ben hersteld. Tijdens mijn eerste zwangerschap heeft mijn lichaam een reboot uitgevoerd, waardoor ik er anders mee omga.  En daar ben ik super trots op. Ik kan eten zonder schuldgevoel.

Maar wat ik tot op de dag van vandaag doe -en ik ben 38 jaar- is mezelf kleiner maken, mezelf laten verdwijnen in vesten. Ik ben dol op vesten. Daar kun je je handen zo fijn in kwijtraken. Ik sta tevens nog steeds -te vaak- op de weegschaal. Zou ik niet moeten doen.

En het het wordt weer mooi weer. Ik doe het heel goed op de zon. Waar ik het minder goed op doe, is de gedachte dat mijn lichaam weer bikini klaar moet zijn. #fitgirl #bikinibody. Naast de wijnfluitsteraar, heb ik namelijk ook de calorieënfluisteraar in de aanbieding. En elke keer als een vriendin 10 kilo afvalt, komt de calorieënfluisteraar weer om de hoek kijken. Ik weet haar redelijk gemakkelijk -met chocola- in de hoek te zetten, maar ze zal er altijd zijn. Ze is onderdeel van mij. Totdat ze een pil uitvinden. Daar zijn ze overigens in Australië mee bezig. Iets met bruin vet.

Voor alle mensen die willen proberen af te vallen. Kijk even dit filmpje.

Ik heb haar boek wel gelezen. Op aanvraag beschikbaar.

Geen reactie's

Geef een reactie