De archieven

Weet je nog…

Weet je nog…

Hoe het was om ziek te zijn zonder dat er kinderen in het spel waren? Je in bed kruipt, slaapt en hoopt dat je daarna beter bent. Lijkt hemels nu toch?

Na de geboorte van de eerste is dat niet meer. Dus mocht je denken -dat je gewoon ziek kan zijn, terwijl je een kind/ baby rond hebt lopen- dan haal ik je nu uit die bubbel. Het is nog steeds zo dat van je wordt verwacht dat je enigszins kan bijdragen aan het huishouden. Koorts? Leuk, maar je kan nog steeds staan en lopen, dus dan kun je ook wel brood smeren. En om 15h of 17h moeten de kinderen echt wel worden opgehaald. Natuurlijk hebben we onze wederhelft en die zal naar alle waarschijnlijkheid meer op zijn bordje nemen, maar het volledig aan hem overlaten is een utopie. Een 9,5 jaar geleden had ik flink de griep. We noemen hem de ‘Mexicaanse griep’, dus ik was best wel ziek. Werd in quarantaine geplaatst en mocht alleen contact hebben met de man en kind. Maar we zaten midden in een verhuizing. Ik was zwanger van nummero 2, we hadden een kind van bijna 1 jaar en de man was net hersteld. Op dat moment besefte ik me dat ik nooit meer op dezelfde manier ziek zal zijn. Net als ‘De vakantie’, dat is met kind ook een andere ervaring. Uitgerust thuis komen.. haha…

Ik was afgelopen week ‘Niet fit’. Na overleg met de man, bleef ik thuis. Ik kon nadat we de ochtendroutine hadden afgerond terug naar bed. Ik kon slapen, zonder dat ik gestoord werd. Ik dacht misschien komt het wel weer terug. Ziek zijn 1.0. We moeten het wel nog optimaliseren. Want in mijn beleving horen daar ook geraspte appeltjes bij en geen bijdrage aan de ochtendroutine.

Geen reactie's

Geef een reactie