De archieven

Verwonder

Verwonder

Waar verwonder je over? Een opdracht van een leraar. Elke week weer. De woorden vloeiden op papier. Maar dit jaar. Ik merkte dat mijn hoofd te vol zat. Misschien verwonderde ik me wel teveel. Raakte ik murw van alles om mij heen. Maar die opdracht van die leraar had een positieve insteek. Dus waar verwonder ik me over? De 2020 editie:

  1. Ik vind het erg leuk dat mijn kinderen gaan (pre-)puberen. Hoe dat hoofd dan werkt. Of eigenlijk niet werkt. Ik weet het, ik kom hier vast en zeker op terug. Maar ik moet elke keer gniffelen als de dochter een hele dag bezig is om haar kamer op te ruimen. Daar vervolgens heel content mee is. Om dan de de volgende dag haar kamer binnen te lopen om te ontdekken dat deze compleet ontploft is. Zo komt ze net, nu, op dit moment mededelen dat ze GEWELDIG is, maar dat ze morgen verder gaat met opruimen.
  2. In dezelfde categorie. De hamsterzucht van de dochter. De dochter MOET de kroonluchter hebben van Omi (die is verhuisd). Ik verheug me nu al op de komst ervan. De kans is groot dat hij ergens in het proces verdwijnt.
  3. Dat de jongste het liefst bij zijn zus of broer slaapt. Dit begon tijdens de eerste lockdown. Hij wilde niet alleen zijn. Het idee dat er iemand anders aanwezig is, vindt hij fijn. Wat nu heel handig is, want ik heb zijn kamer geconfiskeerd.
  4. Dat mijn oudste net zoveel van boeken houdt als ik. De eerste vier jaar van zijn leven heeft hij geen woord gesproken, maar nu verslindt hij boeken alsof zijn leven ervan af hangt.
  5. De ochtenden zijn veel relaxter als we niet alles om 8.15 op school hoeven te hebben. Laat ik het zo zeggen. Het feit dat ik niet iets hoef, geeft me al een klein beetje gevoel van vakantie. Dat zegt misschien meer over mij, bedenk ik me nu.
  6. Wandelen. In de vakanties deden we dit al en dan is de omgeving -over het algemeen- wat avontuurlijker, maar wandelen. Het is ook goed voor je relatie. Pinky promise. Is wetenschappelijk onderzocht en was zelfs op Discovery en NG (voor degene die dit snappen +1).
  7. Ik verwonder over het gemis (en ja, ik weet dat we allemaal dit ervaren). Familie, vrienden en mijn vriendinnetjes. Ik vind het leuk om ze te zien. Nog leuker om ze te knuffelen. Ik mis het geouwehoer, het zinloos praten over niets, over vroeger. Of over dingen die er wel toe doen.
  8. Hoe belangrijk lieve collega’s zijn. Echt gewoon +1. No comment.
  9. Ik mis het jaarlijks weggaan met mijn Grun meiden. Meiden die ik ken sinds 1999 (het jaar van van dit liedje). We woonden samen in een heel groot huis aan de van Heemskerckstraat. Van de dertien zijn we met zijn vijven nog over. We wonen op vijf verschillende plaatsen in Nederland (eigenlijk vier, twee in hetzelfde dorp), maar we proberen elke drie maanden elkaar te zien. Behalve dit jaar en dat is stom. We hebben het geprobeerd achter een scherm en dan komen we een heel eind. Maar dat komt niet in de buurt van echte werk. We sparen gewoon door en dan hebben we genoeg voor een week naar Ierland.
  10. Humor. Er zijn genoeg accounts op Twitter om je op te vrolijken. Ze bestaan echt. @sarahcpr @blaireerskine bijvoorbeeld. Zoveel leuker om je dag mee te starten. Oh. en kattenfilmpjes. Mijn favoriet: https://www.thebestsocial.media/nl/guus-kitten-kat-twitter-ruud/amp/
  11. Schoolziek. Van die dagen dat je ’s ochtends wakker wordt en denkt: ‘Niet vandaag!’ Die had ik soms, misschien in deze tijd iets vaker dan normaal. Vooral op maandag, maar nu heb ik medestanders. Mensen die dat herkennen en dit nu ook publiekelijk uiten. Je hoeft geen lang verhaal op te houden. Alleen de opmerking: ‘Vannacht was k..’ is voldoende om een bevestigend knikje te ontvangen.
  12. Wantrouwen. Men vertrouwt elkaar niet. De overheid niet, het vaccin niet, alles niet. En ja, dat geldt ook visa versa. Heel hard gillen dat de andere stom is, helpt niet. Echt niet. Check Twitter. Begin met vertrouwen. Het leven wordt dan zoveel leuker.
  13. Het was een raar jaar. Een heel raar jaar. Niks is zeker en het leven gaat gewoon door. Wat helpt is dit adagium. Echt gewoon hardop zeggen: “This too shall pass”.
  14. Om af te sluiten met mijn lievelings verhaal uit ‘De jongen, de mol, de vos en het paard‘: ‘We hebben allemaal een reden om door te gaan.’ zei het paard. ‘Wat is de jouwe?’ ‘Jullie drieën’, zei de vos. ‘Thuiskomen.’ zei de jongen  ‘Taartjes’, zegt de mol.” 

Geen reactie's

Geef een reactie