De archieven

Baalbek

Baalbek

Het is een maand geleden dat ik er was. Maar het heeft een indruk achtergelaten. Op dit moment is Courtney er weer en is Minke as we speak net geland in Beiroet. Dit keer met meerdere koffers gevuld met medicijnen en flesvoeding.

Wat ook een enerverende dag was, was ons bezoek aan Baalbek. Na een dagje mega chill aan het strand liggen in Byblos bij Cali, hadden we plannen om naar Baalbek te gaan. Courtney had ons al foto’s laten zien van een een eerder bezoek aan deze prachtige stad. Dus Baalbek it is.

Dit had iets meer voeten in de aarde, want je wil ook weer terugreizen. Dus we moesten op de een of andere manier aan benzine zien te komen. En even. Courtney is gewoon eindbaas als er dingen geregeld moet worden. Ons appartement lag achter een benzinestation en elke ochtend werd ik wakker, niet van het geluid van mensen, maar van scooters en auto’s die in de rij gingen staan. Vaak wisten zij dat die ochtend er benzine was -de tam tam doet zijn werk- want dan stonden er al auto’s in de rij -voor de afzetting- de avond ervoor.

Maar wij hadden dus benzine nodig. En de vraag was, als we benzine hadden, hoe we wegkwamen, want de uitrit was geblokkeerd met mensen die in de rij stonden.

Dus regelde Courtney, Bad Ass as she is, benzine. En ja, ook onze auto was onderhevig aan mensen die gebruik maakten van onze tank. Dus deze was een dag later een stuk minder vol. Maar ook dit euvel kon Courtney fixen. En rond 12h was de benzine ‘Op’. Dus de rij voor ons appartement verdween als sneeuw voor de zon. Dus ‘Off we go!’

We hadden het plan om in Baalbek te blijven tot en met zonsondergang. Dit ivm de meest prachtige foto’s die Courtney dan kon nemen. En wij -lees Minke en ik- dachten, yeah sure!

Je moet je voorstellen dat het reguliere verkeer al een uitdaging is -wel vriendelijk overigens- , maar wij reden de bergen in. De bergen hebben bergweggetjes en die werden steeds -laat ik het zo zeggen- uitdagender. We kwamen dode honden – het waren toch honden Courtney? ;0- tegen en er werden controles gehouden onderweg. Het werd smaller en op de achterbank werd Minke steeds stiller. Ik ook, moet ik eerlijk zeggen. Achter ons zat een vrachtwagen te drukken, dus Courtney zoekt ruimte, zodat hij ons kan passeren. Na vijf minuten -denk ik, ik weet het niet meer- moeten we onze snelheid minderen. Er ligt glas op de weg. Veel glas. Maar of wij gaan gaan over het glas, of we worden door tegemoet komende auto’s etc aangereden. Dus Courtney rijdt door -just security glass girls- en het werd nog stiller in de auto.

De vrachtwagen die ons heeft ingehaald begint naar ons te seinen. Wij stoppen. Wil hij naar onze auto kijken? Naar onze banden? We proberen alle apps, hij spreekt geen Frans en of Engels en ons Arabisch is beperkt, die van Courtney niet overigens- maar dat mag niet baten. We volgen hem. Totdat google maps zeg: U gaat hier links. Hij zegt, of liever gezegd seint. ‘Ga rechts’. Wij gaan links. Want google ‘is always right’. We vertrouwen op onze onderbuik.

Twee minuten later zegt Courtney: ‘Kijk we komen nu in Hezbollah gebied’. Zie je die vlaggen? We waren blij van de berg af te zijn, maar misschien toch niet? Het blijkt allemaal mee te vallen. Totdat ik een foto wil nemen. Dat is misschien geen goed idee. Dus doen we maar niet. We stoppen even voor Cola en Chips. Nog even en dan zijn we in Baalbek. Volledig verlaten, slechts vier andere toeristen en wij. Maar wel en nu komt het. Kraampjes met Hezbollah merch. Tshirts, kettingen, magneetdingen etc. Leek me leuk. Edoch we wilden eerst foto’s nemen. We hadden op dat moment al besloten dat we voor zonsondergang thuis wilden zijn. Baalbek is prachtig

-Baalbek is een oude Fenicische stad in het huidige Libanon, ten noorden van Beirut, in de Beqaa-vallei. Baalbek werd reeds in 9000 v. Chr. bewoond en groeide uit tot een belangrijk pelgrimsoord in de antieke wereld voor de verering van de hemelgod Baäl en zijn gemalin Astarte, de Koningin van de Hemel in de Fenicische godsdienst (de naam ‘Baalbek’ betekent Heer Baäl van de Beqaa-vallei). Het centrum van de stad was een grote tempel gewijd aan Astarte en Baäl en de ruïnes van deze vroege tempel staan vandaag nog onder de latere Romeinse tempel van Jupiter Baäl. Baalbek staat op de werelderfgoedlijst van de UNESCO. Aan ons werd verteld dat de goden van de wijn werden vereerd, dus zeker aan ons besteed.

De stad was tot aan de Libanese Burgeroorlog per spoorlijn verbonden met Damascus en Beiroet.Sinds jaar en dag is Baalbek een van de bolwerken van de sjiitische Hezbollah beweging (gezien!).-

Wikipedia

Courtney heeft nog stiekem wat drone beelden kunnen nemen, voordat er mannetjes naar ons toekwamen om te zeggen dat dit niet kon. Na dik een uur hadden we alles wel gezien en wilden we onze Hezbollah merch kopen. Maar helaas, alles was weg. Achteraf vond mijn wederhelft dit niet zo heel erg.

De terugweg verliep meer dan soepel. We volgden de snelweg richting Beiroet -deze was er ook- en kwamen de eerste obstakels tegen. Reden waarom google zei: ga een andere route. De wegversperringen worden georganiseerd door de burgers van Libanon. Op deze manier willen ze protesteren tegen de ‘niet bestaande’ regering. Dat gebeurt provisorisch, door gewoon grote stenen op de weg te leggen en zelf daarbij te staan. Nadat er intern overleg had plaatsgevonden, mochten wij en anderen dan toch passeren. En zo kwamen we voor avondstond terug in Beirut.

Dus mensen dat was Baalbek. Had ik al verteld dat het redelijk dichtbij de Syrische grens was…

Geen reactie's

Geef een reactie